Özet

Amaç

Bu çalışmada, antinötrofil sitoplazmik antikor ilişkili vaskülit (AAV) hastalarında rituksimab (RTX) tedavisinin sürekliliği, etkililiği ve güvenliliği değerlendirilmiş; özellikle renal tutulumun tedavi sonuçlarına etkisi araştırılmıştır.

Yöntem

2012-2024 yılları arasında en az bir kür RTX uygulanmış 214 AAV hastasının verileri çok merkezli, retrospektif kohort tasarımında analiz edildi. Hastalar renal tutulum varlığına göre sınıflandırıldı. Birincil sonlanım noktası, herhangi bir nedenle tedavinin kalıcı olarak sonlandırılmasına kadar geçen süre olarak tanımlanan RTX tedavisinde kalımdı. İkincil sonlanım noktaları arasında remisyon, relaps ve enfeksiyon ilişkili tedavi kesilmeleri yer aldı. Klinik özellikler, tedavi endikasyonları (indüksiyon veya idame), kümülatif RTX dozları ve güvenlilik sonuçları renal ve non-renal gruplar arasında tanımlayıcı ve sağkalım analizleriyle karşılaştırıldı.

Bulgular

Kohortun 132’sinde (%61,7) renal, 82’sinde (%38,3) non-renal tutulum mevcuttu. Ortanca RTX tedavi süresi 24 aydı. RTX hastaların %72,4’ünde idame, %49’unda indüksiyon amacıyla kullanıldı. Renal ve non-renal gruplar arasında ilaçta kalım açısından anlamlı fark saptanmadı (log-rank p=0,608). RTX tedavisinin kesilmesinin en sık nedeni enfeksiyondu (%38,2’ye karşı %34,8). Hipogamaglobulinemi oranları sırasıyla %17,4 ve %15,9 olup gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi (p=0,460). Mortalite oranları da benzerdi (%9,8’e karşı %8,5; p=0,475). Renal grupta siklofosfamid maruziyeti daha yüksek olmasına rağmen (%12,1’e karşı %3,7; p=0,026), genel tedavi sonuçları iki grup arasında benzer bulundu.

Sonuç

RTX, renal tutulumdan bağımsız olarak AAV fenotiplerinde uzun dönemli tedavi sürekliliği ve kabul edilebilir güvenlilik profili sergilemiştir. Bu bulgular, RTX’in fenotipten bağımsız uzun süreli bir tedavi seçeneği olabileceğini, ancak tüm hastalarda enfeksiyonların dikkatle izlenmesinin gerekli olduğunu vurgulamaktadır.