Özet
Amaç
Ailesel Akdeniz ateşi (AAA), tekrarlayan ateş ve seröz iltihaplanma ile seyreden otozomal resesif bir otoenflamatuvar hastalıktır. Erizipel-benzeri eritem (EBE), patognomonik ancak yeterince tanınmayan bir deri bulgusudur. Bu çalışmada, EBE varlığına göre AAA’lı hastaların klinik ve genetik özelliklerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem
2016-2024 yılları arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde izlenen 2.325 pediatrik AAA hastası retrospektif olarak incelendi. Hastalar, EBE varlığına (Grup 1) ve yokluğuna (Grup 2) göre sınıflandırıldı. Demografik veriler, klinik özellikler, MEFV mutasyonları ve tedavi profilleri karşılaştırıldı.
Bulgular
EBE, 215 hastada (%9,25) saptandı. Grup 1’de semptom başlangıç yaşı ve tanı yaşı daha yüksekti (p=0,003). Kas-iskelet sistemi bulguları—artralji (%73,5), artrit (%54,4), miyalji (%63,7), bacak ağrısı (%51,2) ve uzamış febril miyalji (%2,3)—belirgin şekilde daha sık görüldü (tümü p<0,001). Göğüs ağrısı ve splenomegali de daha yaygındı (p<0,05). Ateş ve abdominal ağrı bakımından fark saptanmadı. Biyolojik ajan kullanımı (%9,9’a karşı %4,7; p=0,0049) ve kolşisin dozları (p<0,001) Grup 1’de daha yüksekti. Ayak bileği artriti belirgin oranda daha sık görüldü (%38,1’e karşı %6,4; p<0,001). M694V homozigotluğu Grup 1’de daha fazlaydı (%47,9’a karşı %13,7; p<0,001); buna karşın M694V/– ve E148Q/– mutasyonları Grup 2’de daha yaygındı.
Sonuç
EBE, daha şiddetli bir AAA fenotipi ile ilişkili olup kas-iskelet sistemi baskınlığı, ayak bileği artriti, artmış tedavi gereksinimi ve gecikmiş tanı ile karakterizedir. Erken tanınması, zamanında ve kişiselleştirilmiş AAA yönetimine katkı sağlayabilir.


